Choroby odkleszczowe 1/2

W poprzednim artykule przedstawiliśmy cechy, które czynią kleszcza tak niebezpiecznym oraz wspomnieliśmy o sposobach na zabezpieczenie naszego pupila. Dziś skupimy się natomiast na najważniejszych chorobach przenoszonych przez tego pajęczaka.

 

Babeszjoza

Zacznijmy od babeszjozy – wywołanej przez namnażanie się pierwotniaka Babesia canis w czerwonych krwinkach kleszczowej ofiary. Jego ingerencja prowadzi przede wszystkim do osłabienia, apatyczności i braku apetytu. Wraz z zaostrzeniem choroby do objawów dochodzą, np. wymioty, gorączka czy nawet duszności i zaburzenia neurologiczne. Zbyt późne udzielenie czworonogowi pomocy kończy się jego śmiercią – niezwykle istotne jest więc szybkie zdiagnozowanie choroby (morfologia) i podanie odpowiednich kroplówek. Po więcej informacji na temat babeszjozy zapraszamy do dedykowanego jej artykułu.

 

Borelioza

Wśród chorób odkleszczowych najbardziej znaną wydaje się borelioza. Bezpośrednią odpowiedzialność za nią ponoszą krętki Borrelia burgdorferi, które poprzez naczynia limfatyczne dostają się do różnych narządów zwierzęcia. Mimo że objawy występują jedynie u 5% zarażonych psów, są bardzo niebezpieczne. Mowa tu bowiem choćby o kulawiźnie, gorączce, zaburzeniach widzenia oraz zapaleniach stawów.

Niestety podanie antybiotyków nie zawsze gwarantuje, że pupil powróci do zdrowia. Wpływa na to m.in. bardzo późne pojawienie się widocznych symptomów zachorowania. Zwykle potrzeba do tego około 2-5 miesięcy.

 

Anaplazmoza i erlichioza

Kolejną z prezentowanych chorób jest anaplazmoza, będąca skutkiem dostania się do organizmu bakterii z rodzaju Anaplasma phagocytophium. Występować może ona w dwóch postaciach – granulocytarnej i trombocytarnej. Pierwsza za cel obiera neurofile i eozynofile, wywołując senność, bladość błon śluzowych, wymioty, biegunkę, wybroczyny, obrzęk kończyn, wzmożone pragnienie itd. Drugie oblicze choroby charakteryzuje się natomiast atakowaniem płytek krwi – przez co dochodzi do cyklicznej trombocytopenii. Pies zmaga się wtedy m.in. z apatią, spadkiem masy ciała, krwawieniem z  nosa i odbytu. Uznaje się, że najbardziej narażonymi na zachorowanie rasami są labradory oraz golden retrivery, a najskuteczniejszymi lekami są tetracykliny.

Stanowią one również najczęstsze rozwiązanie przy wystąpieniu erlichiozy. Jest to choroba wywoływana przez bakterie Ehrlichia, które przenoszą – bardzo rzadko spotykane w naszym kraju – kleszcze psie. Jej przebieg jest dość trudny do przewidzenia, ponieważ zależy w dużym stopniu od indywidualnych predyspozycji czworonoga. Do najczęstszych objawów zaliczamy osłabienie, apatię, obrzęki tylnych kończyn, białkomocz, gorączkę i zapalenia mięśni/stawów.

 

O kolejnych chorobach odkleszczowych przeczytać będzie można już za tydzień.